Αμοργός Απνευστί

Το νησί του απέραντου γαλάζιου, ξεπέρασε ήδη μια φορά τα ανθρώπινα όρια. Τίποτα δεν το εμποδίζει να σας γίνει αξεπέραστο.

Το 1988, όταν γυρίστηκε η γαλλική ταινία Le Grand Bleu του Luc Besson στην Αμοργό, όλοι οι ρομαντικοί φοβήθηκαν ότι σύντομα μια τουριστική ανάπτυξη θα κατέστρεφε αυτόν τον μικρό κυκλαδίτικο παράδεισο, για πάντα. Ευτυχώς, ωστόσο, έκαναν λάθος. Οι Αμοργιανοί, μέχρι σήμερα έχουν διατηρήσει την όμορφη γη τους, διακριτική, αυθεντική και αμόλυντη, χωρίς ίχνος αλλοτρίωσης στον ορίζοντα.

Το μακρόστενο σχήμα της, όσο δύσκολο είναι, άλλο τόσο είναι και γοητευτικό. Διασχίζοντάς την κατά μήκος, σε κάθε στροφή το φως της πανσελήνου αντανακλά ευλαβικά ως πέρα στο απόκρημνο τοπίο.

Εκατοντάδες σκαλοπάτια φαντάζουν άθλος για τον προσκυνητή πριν ανέβει στο μοναστήρι της Παναγιάς της Χοζοβιώτισσας. Δεν είναι όμως τίποτα, μπροστά στο δέος που προκαλεί η κατάλευκη ομορφιά του, σφηνωμένη κυριολεκτικά μέσα στον βράχο.

Στην Αμοργό θα πρέπει να διαλέξεις λιμάνι. Από τη μια είναι η στρογγυλεμένη γλυκάδα και το nightlife της Αιγιάλης, από την άλλη η αυθεντική αιγαιοπελαγίτικη χαλαρότητα που αποπνέουν τα Κατάπολα. Ωραίο δίλημμα. Λοιπόν, αφήστε την Αιγιάλη για μια άλλη μέρα, και τραβήξτε για το λιμάνι των Καταπόλων με τις ψαροταβέρνες. Κοντά στα Κατάπολα, βρίσκεται η αρχαία πρωτεύουσα του νησιού, η Μινώα, στημένη σε ψηλό βράχο.

Η ώρα της Αιγιάλης πλησιάζει όσο σουρουπώνει. Πάνω στην παραλία της, έχει πολλά μαγαζιά και εστιατόρια. Καμιά φορά, γίνονται συναυλίες στην προκυμαία με φόντο κάθε λογής πλεούμενα. Τον Αύγουστο, ακόμα και το λεωφορείο είναι εμπειρία, καθώς παίζει νησιώτικα στη διαπασών και στο τσακίρ κέφι ανοίγουν και χοροί. Αξίζει μια μικρή βολτίτσα και στο γραφικό χωρίο Θολάρια. Από κάπου εδώ, ξεκινάει το μονοπάτι που πάει στην πάντερμη παραλία της Μεγάλης Βλυχάδας. Όπως ανεβαίνετε, από κάτω πιάτο η Αιγιάλη. Ο κόλπος της είναι τέλεια ημικυκλικός ή τον εξιδανικεύει το αιγαιοπελαγίτικο μελτέμι.

Στη μέση των δύο άκρων είναι ποια άλλη; Η Χώρα, που κάθε νησί διαθέτει. Είναι ψηλά, κι όπως εισέρχεστε και περνάτε από τα κουκλίστικα σπιτάκια και τα ανηφορικά σοκάκια. Συνήθως εδώ καταλήγει κάθε απόπειρα εξερεύνησης του νησιού και κυρίως αργά το βράδυ. Εξ’ ου και οι μαξιλάρες και οι κουρελούδες στρωμένες στις πλατείες και στα πεζούλια αντί για καρέκλες και όλοι γίνονται μια παρέα και στα τραπεζάκια πάνε και έρχονται οι ψημένες ρακές. Και κάποια στιγμή θα αρχίσουν και τα όργανα.
Ίσως εδώ θα δείτε την πιο γαλάζια θάλασσα που έχετε φανταστεί. Πάρτε έμπνευση από τους θρύλους της ελεύθερης κατάδυσης, Jacques Mayol και Enzo Maiorca, και δοκιμάσετε δειλά την εμπειρία της βουτιάς με μπουκάλες, για να απολαύσετε έναν πυθμένα γεμάτο σπήλαια. Ζητείστε να σας πάει στο νησί Νικουρία, για να δείτε το υπερθέαμα των χρωματιστών σφουγγαριών. Το Lonely Planet το προτείνει επίσης.

Πού θα κολυμπήσεις

Στην Αγία Άννα. Όντως θυμίζει «Απέραντο Γαλάζιο». Η φήμη της την ξεπερνά, πριν φτάσετε στο νησί. Κι όμως, είναι μια μικρή παραλία ανάμεσα σε βράχια. Η μαγεία της είναι το φόντο του μοναστηριού της Παναγιάς της Χοζοβιώτισσας. Εδώ, διοργανώνεται κάθε χρόνο και ο αγώνας ελεύθερης κατάδυσης, Authentic Big Blue, στα νερά της κατάλευκης μύτης του Αγίου Παύλου. Πολλές παραλίες προσεγγίζονται με καΐκι. Ταιριάζει πολύ στην Αμοργό αυτό και φεύγει για τις παραλίες: Αγίους Σαράντα, Φοινικιές και Τυροκόμο. Να περάσετε από το Ξυλοκερατίδι, τον Άγιο Παντελεήμονα και το Μαλτέζι. Στην ήπια, και συνήθως απάγγεια, αμμουδιά της Αιγιάλης, τη μέρα έχει και ρακέτες, αλλά τα νερά παραμένουν ήρεμα και το βραδινό μπλουμ. Στο τέλος της παραλίας στέκει ακόμα το θρυλικό και φευγάτο beach μπαρ/καφέ/ντίσκο/ρεστοράν «The Q», που θα έπρεπε να αναφέρεται στο πακέτο με τα αξιοθέατα. Οι γυμνιστές πάνε στο Καµπί. Μοναχική βουτιά στην παραλία του Μούρου με τις υποθαλάσιες σπηλιές. Η Μικρή και Μεγάλη Βλυχάδα, η παραλία της Αιγιάλης, καθώς και η ωραία αμμουδιά Λεβρωσός. Στην Καλοταρίτισσα έχει ποδήλατα και κανό, για να πάτε στις γύρω σπηλιές και βαρκούλες για να σας πάνε απέναντι στο νησάκι Γραµβούσα.

Γεύση

Όσο για τη γεύση στο νησί, η Αμοργός και η ψημένη ρακή είναι συνώνυμα. Πόσες «ψημένες» θα πιείτε πριν φύγετε – στοίχημα δεν μπορείτε να προβλέψετε. Χρώματος κόκκινου. Μην ρωτάτε πώς και γιατί. Σημειώστε 26/07 έχουμε τη γιορτή της ψημένης ρακής στα Κατάπολα. Μετά έχουμε το φάβα το αμοργιανό. Εδώ η λέξη φάβα είναι ουδέτερο και όχι θηλυκό. Γενικότερα και στις Μικρές Κυκλάδες ειδικά. Για να ξέρετε τι τρώτε, εδώ η φάβα φτιάχνετε από το κατσούνι, μια καλλιέργεια παλαιά που αναβιώνει τώρα. Σούπερ και οι φαβοκεφτέδες. Γενικά ψάρι και πάλι από το κύμα των Καταπόλων. Όμως, θα βρείτε πολλά εστιατόρια με fusion κουζίνα και πινελιές γκουρμέ. Τοστάδες και καροτοσαλάτα με κρίταμο και πούλια μελιτζάνας με κρυφή συνταγή. Αμοργιανή κακαβιά. Πολλά και τα ντόπια τυριά. Ξινομυζήθρες κρεμώδεις, ανθότυρα νοστιμότατα για τις σαλάτες ή να αλείφετε στο πρωινό σας ντόπιο παξιμάδι ή στο ψωμί. Πρόκληση: να ζητήσετε το τυρί μαλάκα (σωστά είναι ο τόνος και, ναι, μην ντραπείτε). Το φτιάχνουν και στην Κρήτη.

Διαμονή

Στην Αμοργό θα βρείτε και την πολυτέλεια καθώς διαθέτει και ένα resort. Η πλειονότητα, όμως, είναι μικρά όμορφα δωμάτια ή μικρές και περιποιημένες μονάδες ξενοδοχείων. Το αιώνιο δίλημμα είναι, αν θα μείνετε στην Αιγιάλη ή στα Κατάπολα, που βρίσκονται εκ διαμέτρου αντίθετα μεταξύ τους. Αν βάλετε μέσα και τη Χώρα, τα πράγματα ζορίζουν. Γι’ αυτό, αν θέλετε κάτι εκτός του τριγώνου, κοιτάξτε και τα Θολάρια και τη Λαγκάδα, όπου γίνεται και το πανηγύρι του Δεκαπενταύγουστου.